σχεση απο αποσταση.καταληγει παντα σε χωρισμο?

Γεια σας....ειμαι 21 και θα ηθελα να σας μιλησω για μια σχεση που ειχα η οποια ηταν απο αποσταση(Αθηνα-Πατρα) και δυστυχως τελειωσε πριν 2 μηνες...Με αυτο το παιδι που σπουδαζει Πατρα και ειναι και αυτος 21 γνωριστηκαμε τυχαια σε μια εκδρομη στο εξωτερικο και μπορω να πω πως εκανε πολλες κινησεις που μου εδειχναν οτι ενδιαφεροταν και οτι του αρεσα παρα πολυ.....μετα απο μερικους μηνες αρχισαμε να μιλαμε στο κινητο και στο msn και περυσι το καλοκαιρι αρχισαμε να βγαινουμε οταν ηρθε Αθηνα και ετσι αναπτυχθηκε μια σχεση!Απο το Σεπτεμβριο και μετα αρχισα να πηγαινω Πατρα αρκετα συχνα, ομως αυτος δεν ερχοταν συχνα Αθηνα παρολο που του το ελεγα...δε με πειραζε ομως ....Η αληθεια ειναι οτι τα εδινα ολα σε αυτην τη σχεση....τον ειχα ερωτευτει...Αυτος ομως ηταν σχετικα ψυχρος...Μιλουσαμε καθε μερα μια η 2 φορες.Δν μπορω να πω οτι δεν ενδιαφεροταν απλα εγω ημουν παντα πιο εκδηλωτικη απο αυτον.Το Δεκεμβριο ηρθε στην Αθηνα για εναν μηνα και περασαμε πολυ ωραια,τοτε ουσιαστικα δεθηκαμε πολυ....Γνωρισε πολλους φιλους μου και ηθελε να βγαινουμε και να περναμε καλα..Στην Πατρα ειχα γνωρισει κ εγω φιλους του....Τον Ιανουαριο ομως πηγα εγω μονο μια φορα στην Πατρα και ολο το Φεβρουαριο δε συνατηθηκαμε καθολου....δεν εφταιγα εγω ομως για αυτο...εγω ηθελα να παω ομως επειδη ειχε παει στην Πατρα ο πατερας του για αυτον το μηνα της εξεταστικης δεν μπορουσα να παω...Τοτε αρχισα να καταλαβαινω οτι δε ηθελε να μου μιλαει καθολου και εγω προσπαθουσα να τον καρατησω περισσοτερο....μεσα σ αυτον το μηνα ειχαμε καποια μικροπροβληματα αλλα ποτε δε μαλωσαμε....Αρχες Μαρτιου που ηρθε Αθηνα τα πρωινα με επαιρνε τηλ και εγω αρχισα να νευριαζω....συναντηθηκαμε κ μου ειπε οτι πρεπει να χωρισουν οι δρομοι μας, οτι ημασταν μονο 21 και οτι θελει να μεινει μονος....αυτοι οι 8 μηνες μου ειπε οτι πολλοι γι αυτον....μου ειπε οτι ενιωθε τωρα οπως ενιωθε στην αρχη της σχεσης....μου ειπε οτι δε θα σβησει το κιν μου αλλα πρεπει να χωρισουμε και αν θελω να μιλησουμε αυτο να γινει οταν θα τον εχω ξεπερασει....εγω δεν ημουν ψυχραιμη ....του ειπα οτι τον ηθελα και οτι θα μπορουσαμε να κανουμε ενα break αν ηταν πιεσμενος...δε δεχτηκε....μου ειπε οτι πρεπει να τελειωσει κατι για να ξαναρχισει...με αγκαλιασε κ μου ειπε οτι δε θελει αλλο να με κανει να κλαιω....μου ειπε να θυμαμαι αυτα που ζησαμε και οτι φταει αυτος που χωριζουμε λεγοντας μου οτι ειναι γενικα ψυχρος....τα λογια του ηταν σκληρα....μετα απο λιγες μερες μιλησα με εναν φιλο του στο facebook...αυτος μου ειπε οτι ο φιλος του,το αγορι μου δαλαδη, ηταν περιεργος και πολυ εγωιστης...αρχισε να τον "κατηγορει" λεγοντας μου ναπροχωρησω και να τον ξεχασω...καταλαβα οτι ο αλλος τον ειχε βαλει...γιατι ομως???Τον επαιρνα τηλ και του εβαζα τραγουδια,του εστελνα μηνυματα οτι μου λειπει και αυτος μου απαντουσε οτι δε θελει να με κανει να κλαψω....Πριν το Πασχα του εστειλα να συναντηθουμε στην Αθηνα(το ειχα μαθει απο το φιλο του οτι ηταν εδω)αλλα αυτος αρνηθηκε λεγοντας μου οτι δν εχει νοημα...Την επομενη μερα του εστειλα οτι τον περιμενω σε μια καφετερια ,μου απαντησε οτι δε θα ερ8ει ,τον πηρα τηλ και μου ειπε οτι πρεπει να καταλαβω και να προχωρησω.....Απο τοτε δν εχουμε ξαναμιλησει...εδω και ενα μηνα δλδ.πριν λιγες μερες στα γενεθλια μου δε μου εστειλε μνμ...Γενικα καταλαβα οτι ηταν πιεσμενος και με τη σχολη του και με τους γονεις του,οταν τα ειχαμε ηταν προβληματισμενος για τη σχολη του επειδη δεν τα παει καλα....Εγω ομως τον σκεφτομαι ακομη....Ξερω οτι και τηλεφωνο να τον παρω και να του το πω δεν θα εχει καποιο αποτελεσμα...Τι μπορω να κανω???Δε θελω να προχωρησω αν και εχω ευκαιριες...θα ηθελα να μοιραστω περισσοτερα πραγματα μαζι του ....Τι μπορω κανω για να τον κερδισω???μπορουμε να ειμαστε φιλοι???Το ξερω οτι δεν τα ειχαμε πολυ καιρο αλλα γιατι να τελειωσει ετσι???τοσο γρηγορα????

Αγαπητή φίλη

Αγαπητή φίλη καλώς ήρθες στην παρέα μας!
Διάβασα προσεκτικά το μήνυμά σου και κατανοώ την δύσκολη και ψυχοφθόρα κατάσταση που βιώνεις.Σίγουρα η απόφαση του φίλου σου ήταν αρκετά αιφνίδια για σένα γι'αυτό σου γεννήθηκαν και αυτά τα ερωτήματα.Θα ξεκινήσω από το ερώτημά σου ''τι μπορείς να κάνεις για να τον κερδίσεις''.Αυτό είναι ένα ερώτημα που πολύ δύσκολα μπορεί να απαντηθεί,από την άποψη ότι σπάνια μπορούμε να κάνουμε κάτι για να κρατήσουμε τον σύντροφό μας σε μία σχέση από την οποία έχει απομακρυνθεί.Με αυτό θέλω να πω ότι δείχνουμε σε κάποιον ότι αξίζει να είμαστε μαζί όσο είμαστε μαζί.Τον αφήνουμε δηλαδή να κρίνει μόνος του από την ίδια την σχέση,όχι όταν έχει πάρει την απόφαση να μην είναι πια στην σχέση.Αν ο σύντροφος σου αποφάσισε να διακόψει για κάποιο λόγο θα το έκανε,σωστά?Έχεις σκεφτεί τι μπορεί να τον οδήσησε σε αυτήν την απόφαση?Πιστεύεις ότι ένας σημαντικός παράγοντας ίσως είναι και η απόσταση?Είναι πολύ όμορφο που αφέθηκες σε αυτήν την σχέση και ξεδίπλωσες τα συναισθήματά σου χωρίς φόβο και ιδίως μην υπολογίζοντας την απόσταση σαν ανασταλτικό παράγοντα και καταλαβαίνω απόλυτα ότι έχεις πολλά πράγματα να μοιραστείς μαζί του ακόμη αλλά δεν πιστεύεις ότι θα ήταν καλό να σεβαστείς την απόφαση του φίλου σου?Να του αφήσεις λίγο χώρο να συνειδητοποιήσει την απόφαση του,να αναλογιστεί αν τελικά χειρίστηκε όλο το ζήτημα σωστά και σύμφωνα με τις επιταγές των πραγματικών του επιθυμιών,να τον αφήσεις δηλαδή να δει την σχέση σας από απόσταση όπως ο ίδιος επέλεξε.Δε χρειάζεται να σκέφτεσαι γιατί η σχέση σας τελέιωσε έτσι απότο μα διότι βρίσκεστε και οι δύο σε μία ηλικία που οι επιθυμίες και οι ανάγκες σας μεταβάλλονται συνεχώς και προσπαθείτε να απορροφήσετε όσα περισσότερα μπορείτε από διαφορετικούς ανθρώπους,να ζείτε διαφορετικές καταστάσεις,να λαμβάνεται ποικίλα ερεθίσματα.Γι'αυτό θα πρέπει να αισθάνεσαι τυχερή που κατάφερες μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα να ανταλλάξεις όμορφα συναισήματα με τον φίλο σου και να παλλέψεις για την διατήρηση της σχέσης σας παρά τους κλυδωνισμούς λόγω αποστάσεως.Μέσα από τα περιστατικά που αναφέρεις φαίνεται ο φίλος σου να είναι τουλάχιστον προς το παρόν κατασταλλαγμένος με την απόφαση του και δεν θέλει να σε πληγώνει με την επανάληψη αυτής κάθε φορά που τον αναζητάς.Έχεις σκεφτεί ότι η συνεχής αναμόχλευση του παρελθόντος σε κρατάει κι'εσένα πίσω?Θα ήταν νομίζω μία πολύ καλή ιδέα αν άρχιζες να βλέπεις τις ευκαιρίες που σου παρουσιάζονται απεγκλωβισμένη από το παρελθόν σου,αν δεν τολμήσεις κάτι πως μπορείς να γνωρίζεις εκ των προτέρων ότι δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες σου?Θέλεις να μου μιλήσεις λίγο γι'αυτές?Προσπάθησε να κρατήσεις από αυτήν την σχέση σου όλες τις στιγμές που σου προσέφεραν ιδιαίτερα συναισθήματα έχοντας όμως παράλληλα την πεποίθηση ότι θα σου ξαναδημιουργηθούν και από έναν άλλον άνθρωπο.Ο καθένας είναι ξεχωριστός και έχει να σου προσφέρει κάτι διαφορετικό οπότε δέξου το και προσέθεσέ το στο προσωπικό σου συναισθηματικό οπλοστάσιο αν μπορώ να το χαρακτηρίσω έτσι.Τέλος,δεν ξέρω κατά πόσο διευκολυντικό για σένα θα ήταν η δημιουργία μιας φιλίας μαζί του.Πιστεύεις ότι μπορείς να το επιτύχεις? Νομίζω ότι για να καταφέρεις να προχωρήσεις καλή θα ήταν μία απομάκρυνσή σου στην συγκεκριμένη περίοδο.Τι λες γι'αυτό?Καταλαβαίνω ότι φαντάζει πολύ δύσκολο σ'εσένα αλλά ο χρόνος έχει τον μεγαλύτερο λόγο και σίγουρα θα σε βοηθήσει.Νομίζω ότι αξίζει να προσπαθήσεις!Εμείς θα είμαστε εδώ να συνεχίσουμε τον διάλογο και να μας πεις όποιες σκέψεις έχεις κάνει.
Κατερίνα Ντελίκου
διαχειρίστρια forum συζητήσεων

Γειας σας και

Γειας σας και παλι!Σας ευχαριστω πολυ και συγχαρητηρια για τη σελιδα αυτη!
Θα ηθελα να προσθεσω καποια πραγματα σε ολα αυτα που ειπωθηκαν παραπανω.Ενταξει σιγουρα η ζωη δε σταματαει εδω και μπορουμε να ζησουμε παρα πολλα πραγματα ακομη. Αυτο ομως που με ενοχλει ειναι το γεγονος οτι αυτο το ατομο αυτη τη στιγμη φερεται τοσο σκληρα σε μενα και θελει να διακοψει καθε επαφη μαζι μου.Απο τη στιγμη που εγω εκανα πολλες προσπαθειες για τον πλησιασω δεν μπορω να καταλαβω γιατι ο ιδιος δε θελει ουτε φιλοι να μεινουμε ουτε τιποτα.Επρεπε να σεβαστει το γεγονος οτι τον χρειαζομαι ακομη στη ζωη μου και εστω και φιλικα θα μπορουσε να το επιδιωξει.Απ οτι εχω καταλαβει δεν εχει βρει αλλη κοπελα,οποτε γιατι ειναι τοσο απολυτος και δεν αλλαζει γνωμη απο τη στιγμη που δεν του εχω κανει κατι για να με μισει?

Αγαπητή fay, γεια

Αγαπητή fay, γεια σου!
Αναμφίβολα το τελευταίο διάστημα δεν είναι και το πλέον όμορφο για σένα. Και είναι κατανοητό, καθώς όταν έρχεται ένας χωρισμός ενώ εμείς δεν τον επιθυμούμε έχουμε να σκεφτούμε πολλά: Τι έγινε; Γιατί να συμβεί έτσι; Γιατί τώρα; Τί κάνουμε από εδώ και πέρα; και άλλα τέτοια ερωτήματα που βασανίζουν το κεφάλι μας..
Συμφωνώ απόλυτα με όσα σημείωσε η Κατερίνα παραπάνω.. Η απόφαση του φίλου σου δείχνει να είναι ξεκάθαρη και μάλιστα δεν αρνήθηκε κάθε επαφή μαζί σου. Ο «όρος» όμως που έθεσε ήταν να συναντηθείτε ξανά όταν εσύ θα τον έχεις ξεπεράσει.
Μέσα από τα μηνύματά σου φαίνεται πως ακόμη χρειάζεσαι χρόνο καθώς δεν έχεις αποδεχθεί το γεγονός πως δεν είστε μαζί. Υποθέσεις για τους λόγους που τον οδήγησαν να λάβει μια τέτοια απόφαση και έπειτα να κρατήσει μια τέτοια στάση απέναντί σου μπορείς να κάνεις πολλές, αλλά πιστεύεις πως θα αλλάξει κάτι;
Από τις δικές σου κινήσεις είναι εμφανές ότι τον θέλεις ακόμη στη ζωή σου.
Από τη δική του συμπεριφορά πάλι, δεν προκύπτει από κάπου ότι σε μισεί. Στηρίζει την επιλογή του, αλλά φιλία μεταξύ σας δεδομένου του ότι εσύ από την πλευρά σου έχεις ακόμη συναισθήματα για εκείνον πιστεύεις πως θα έχει εφαρμογή;
Προσπάθησε να δεις με μια πιο ψύχραιμη ματιά όλο αυτό που συμβαίνει και έτσι ίσως καταφέρεις να το αντιμετωπίσεις διαφορετικά. Ας πούμε κάπως αποστασιοποιημένα, έχοντας στο νου σου πως μπορείς να προχωρήσεις..

Δώρα Κύρκου
Διαχειρίστρια forum συζητήσεων