ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΧΑΛΙΑ

ΓΕΙΑ ΣΑΣ. ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΚΑΛΑ ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΑΙΡΟ...ΚΑΘΟΛΟΥ...ΚΑΙ ΕΝΝΟΩ ΦΥΣΙΚΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ..ΕΙΜΑΙ ΦΟΙΤΗΤΡΙΑ ΣΤΟ 2ο ΕΤΟΣ ΚΑΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΟΙΡΑΣΤΩ ΜΑΖΙ ΣΑΣ ΤΟ ΕΞΗΣ.ΤΩΡΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙ ΕΚΑΤΣΑ ΚΑΙ ΕΚΑΝΑ ΕΝΑΝ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ..ΚΑΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΑ ΟΤΙ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΛΟ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΑΝΕ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ..ΑΠΟ ΤΟ ΛΥΚΕΙΟ ΜΠΗΚΑ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΕΧΩ ΝΑ ΘΥΜΑΜΑΙ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΒΑΣΜΑ ΔΙΑΒΑΣΜΑ ΔΙΑΒΑΣΜΑ ΑΓΧΟΣ.ΜΟΝΟ ΑΥΤΑ....ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ..ΤΩΡΑ ΚΟΝΤΕΥΩ 20 ΧΡΟΝΩΝ..ΔΕΝ ΛΕΩ ΕΧΩ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΟΥ..ΑΛΛΑ ΝΙΩΘΩ ΟΤΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΑ ΜΕ ΤΩΡΑ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΑ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΘΕΙ ΜΕ ΜΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ...ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΔΗΛ ΤΑ ΙΔΙΑ...ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟ Κ ΚΑΛΟ ΓΙΑ ΜΕΝΑ...ΝΙΩΘΩΟΤΙ ΧΑΡΑΜΙΖΩ Η ΖΩΗ ΜΟΥ.ΔΕΝ ΠΕΡΝΑΩ ΚΑΛΑ...ΝΙΩΘΩ ΟΤΙ ΠΝΙΓΟΜΑΙ...ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΓΙΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΩ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΑΝ ΒΡΩ ΚΑΤΙ ΣΙΓΟΥΡΑ ΘΑ ΒΡΩ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ.ΜΟΥ ΛΕΝΕ 1 ΦΟΡΑ ΤΟ ΜΗΝΑ ΚΛΑΜΠ..ΔΕΝ ΕΙΠΑ ΒΕΒΑΙΑ ΟΤΙ ΕΓΩ ΘΑ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΝΩ..ΕΙΔΙΚΑ ΣΕ ΤΕΤΟΙΑ ΠΑΩ ΣΠΑΝΙΑ..ΟΜΩΣ ΜΟΥ ΠΕΡΙΟΡΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΚΗ ΜΟΥ ΖΩΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΟΤΙ ΕΓΩ ΔΕΝ ΘΑ ΒΓΩ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΦΟΡΕΣ ΜΕ ΤΙΣ ΦΙΛΕΣ ΜΟΥ. ΑΥΤΕΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΒΓΟΥΝ Π.Χ.ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΣΑΒΒΑΤΟ ΚΥΡΙΑΚΗ (ΠΡΙΝ ΤΙΣ12) ΕΓΩ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ ΜΟΝΟ Π.Χ.ΣΑΒΒΑΤΟ..ΜΕ ΑΦΗΝΟΥΝ ΝΑ ΒΓΩ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΑΛΛΑ ΑΝ ΤΟ ΚΑΝΩ ΜΕΤΑ ΤΟ ΚΟΠΑΝΑΝΕ..ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙΠΟΥ ΜΟΥ ΣΧΙΖΕΙ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΣΤΑ 2.ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΜΟΥ ΠΑΡΑΠΟΝΟ...ΤΟ ΚΟΠΑΝΗΜΑ!

Καλησπέρα

Καλησπέρα Μαρία!
Είχαμε επικοινωνήσει και παλιότερα στην ίδια ενότητα, όπου μας έλεγες για το πρόβλημα που αντιμετωπίζεις με τους γονείς σου, καθώς ένιωθες ότι περιορίζουν την ελευθερία σου. Απ' ό,τι καταλαβαίνω η κατάσταση δεν έχει αλλάξει. Θυμάμαι που είχες συμφωνήσει ότι μία συζήτηση μαζί τους γύρω από το θέμα της συχνότητας των εξόδων και γενικά των ωρών που θα λείπεις από το σπίτι, ώστε να κατανοήσουν τη δύσκολη θέση στην οποία σε φέρνουν οι απαιτήσεις τους και το «κοπάνημα»,όπως λες, αλλά και να τους δείξεις ότι καταλαβαίνεις τις ανησυχίες τους κι έτσι να οδηγηθείτε σε κάποιες λύσεις, θα ήταν βοηθητική. Προσπάθησες τελικά να τους πλησιάσεις; Aν όχι, τι σε δυσκόλεψε;
Μας λες ότι δεν έχεις κάνει πράγματα για τον εαυτό σου και το μόνο που θυμάσαι είναι άγχος και διάβασμα. Γιατί πιστεύεις ότι εξακολουθείς να μην μπορείς να χαλαρώσεις ακόμη και τώρα που έχεις τελειώσει το σχολείο; Είναι σίγουρα μόνο οι γονείς σου ο λόγος που σε εμποδίζει να ξεδώσεις και να ασχοληθείς με πράγματα που θα γεμίζουν τη ζωή σου;

Αθηνά Αλεξοπούλου
Διαχειρίστρια forum Συζητήσεων

ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΑΣ .

ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΑΣ . ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΑΣ ΚΑΙ ΠΟΥ ΜΟΥ ΔΩΣΑΤΕ ΣΗΜΑΣΙΑ..ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΚΑΘΟΛΟΤΥ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ. ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ ΕΚΑΝΑ ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΑΛΛΑ ΕΚΕΙΝΟΙ ΕΙΠΑΝ ΠΩΣ ΔΕΝ ΜΕ ΕΜΠΟΔΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΟΤΙ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΟΤΙ ΘΕΛΩ..ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ...ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΡΩ ΚΑΛΑ. ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΑ ΛΕΝΕ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑ Κ ΑΠΟΤΗΝ ΑΛΛΗ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΕΚΑΝΕΣ ΑΥΤΟ...ΕΧΩ ΜΠΕΡΔΕΥΤΕΙ. ΑΚΟΜΑ ΕΙΜΑΙ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΛΛΑΞΕΙ ΑΚΟΜΑ. Η ΙΔΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙ. ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΕΛΩ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΠΟΡΩ ΑΝ ΣΥΖΗΤΗΣΩ ΜΕ ΤΗ ΜΑΜΑ ΜΟΥ(ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΜΑΜΟΘΡΕΥΤΟ) ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΕ ΑΠΑΣΧΟΛΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΜΟΥ ΔΩΣΕΙ ΜΙΑ ΣΥΜΒΟΥΛΗ. ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΟ ΘΑΡΡΟΣ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΩ ΑΥΤΟ Ή ΑΝ ΤΟ ΚΑΝΩ ΣΕ ΛΙΓΗ ΩΡΑ ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΘΕΜΑ ΚΑΙ ΘΑ ΠΕΙ ΚΑΤΙ ΔΙΚΟ ΤΗΣ. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΓΩΚΕΝΤΡΙΚΗ ΝΟΙΑΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΑΛΛΑ ΑΥΤΟ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΚΑΝΕΙ?ΔΕΝ ΜΟΥ ΔΙΝΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ?ΜΕ ΣΤΕΝΟΧΩΡΕΙ ΠΟΛΥ ΑΥΤΟ...ΘΕΛΩ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΝΑ ΤΑ ΠΩ ΝΑ ΞΑΛΑΦΡΩΣΩ ...ΩΡΕΣ ΩΡΕΣ ΚΛΑΙΩ ΑΠΑΡΗΓΟΡΗΤΗ. ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΑΩ ΣΕ ΨΥΧΟΛΟΓΟ ΝΑ ΣΥΖΗΤΗΣΩ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΜΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΟΥ ΠΡΙΝ ΦΤΑΣΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΔΑΦΝΙ. ΤΑ ΝΕΑ ΜΟΥ ΛΟΙΠΟΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΕΝΘΑΡΡΥΤΙΚΑ ΑΠ ΟΤΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΕ ΑΛΛΑ ΠΟΛΥ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ. ΚΑΙΟΛΟΓΟΣΠΟΥ ΜΕ ΕΜΠΟΔΙΖΕΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΦΟΒΟΣ ΠΩΣ ΘΑ ΤΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΟΥΝ ΑΥΤΑ . ΚΑΤΑΠΙΕΖΟΜΑΙ ΠΟΛΥ..ΤΟ ΝΑ ΠΑΩ ΣΕ ΨΥΧΟΛΟΓΟ ΤΟ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΠΟΛΥ ΑΛΛΑ ΔΥΣΤΥΧΩΣ Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΜΟΥ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΔΕΝ ΜΟΥ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ ΚΑΘΟΛΟΥ.ΟΠΟΤΕ ΑΡΚΟΥΜΑΙ ΜΟΝΟ ΣΕ ΕΣΑΣ. ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΟΤΙ ΣΕ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΗ , ΜΟΝΟ ΣΤΗΣ ΣΧΟΛΗ ΜΟΥ ΤΑ ΠΑΩ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΠΩΣ ΘΑ ΗΘΕΛΑ, ΣΤΗΝ ΕΠΑΓΓΕΛΑΜΤΙΚΗ ΜΟΥ ΖΩΗ ΧΑΛΙΑ, ΣΤΗΝ ΕΡΩΤΙΚΗ ΜΟΥ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΧΑΛΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΜΟΥ ΥΠΟΦΕΡΤΑ ΚΑΛΑ ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΑ...ΠΩΣ ΝΑ ΚΑΝΩ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΜΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΝΑ ΜΕ ΠΡΟΣΕΞΟΥΝ ΚΑΙ ΜΕ ΚΑΝΟΥΝ ΠΑΡΕΑ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗΠΟΥ ΛΕΜΕ ΜΟΝΟ 1 ΓΕΙΑ 1 ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΑΝΤΕ Κ ΚΑΝΑ ΚΑΛΑΜΠΟΥΡΙ?ΔΕΝ ΚΞΕΡΩ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΕΧΩ ΑΠΟΓΟΗΤΥΤΕΙ..ΣΕ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΗ ΑΛΛΑ ΣΕ ΟΛΑ ΜΕΤΡΙΑ....ΚΑΙ ΚΑΤΩ.........ΑΥΤΑ ..ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΝΕΑ ΣΑΣ

Kαλημέρα!! Με

Kαλημέρα!! Με συγχωρείς που δε σου απάντησα νωρίτερα!
Έχεις ακούσεις αυτό που λένε ότι "είναι πολύ δύσκολο να μεγαλώνεις γονείς"...; Αλήθεια είναι. Πολλές φορές μας μπερδεύουν με τη συμπεριφορά τους, γιατί δεν είναι σταθεροί σε ό,τι λένε, άλλες δεν κατανοούν πόσο παράλογες μπορεί να φαίνονται οι απαιτήσεις τους, είναι όμως οικογένειά μας και πρέπει να μάθουμε συνυπάρχουμε μαζί τους. Από την άλλη μεριά, ως ενήλικες πλέον κι εμείς, έχουμε την κύρια ευθύνη για τη ζωή μας και τις επιλογές μας, οι οποίες καμιά φορά μπορεί να κοντράρονται με αυτές των γονιών μας. Δε σημαίνει όμως ότι πρέπει να γίνουμε αντίγραφά τους, ώστε να μη διαφωνούμε ποτέ μαζί τους. Πρέπει να ξεπεράσεις το φόβο σου να παίρνεις τις δικές σου αποφάσεις και να κάνεις τις δικές σου επιλογές οι οποίες θα σε φέρουν πιο κοντά στον εαυτό σου...στο ποια πραγματικά είσαι. Σιγά, σιγά είναι ανάγκη να φέρεις τη maria maraki στο φώς! Να μην εξαρτάται κάθε σου κίνηση από τη γνώμη των άλλων. Βέβαια παραδέχομαι ότι ειδικότερα η γνώμη των γονιών μας μάς επηρεάζει περισσότερο από άλλων προσώπων. Πιστεύεις όμως ότι η εκτίμηση των δικών σου και η αγάπη τους εξαρτάται τόσο πολύ από το πόσες φορές την εβδομάδα θα βγεις έξω, ή από το πόσες δουλειές θα κάνεις στο σπίτι; Δε μου έχεις δώσει την εντύπωση ότι είσαι μία κοπέλα που αδιαφορεί γι? αυτούς. Το αντίθετο μάλιστα! Φαίνεσαι πολύ ευαίσθητη στις ανάγκες της οικογένειάς σου, στις οποίες και ανταποκρίνεσαι. Ήρθε όμως η στιγμή να κάνεις, όπως είπες, και κάτι για τον εαυτό σου. Μας γράφεις ότι έκανες ήδη μία προσπάθεια να πλησιάσεις τους γονείς σου και να τους εξηγήσεις τις επιθυμίες σου. Μπράβο σου! Συνέχισε! Αν ξεχνάνε αργότερα τι είχατε συμφωνήσει, υπενθύμισέ τους το. Είναι δικαίωμά σου να θες να βρεθείς με τις φίλες σου και να διασκεδάσετε παρέα. Η ζωή δεν είναι μόνο διάβασμα, οικογένεια, δουλειά, σχέσεις? Είναι όλα αυτά μαζί! Αν επικεντρωθούμε μόνο σε ένα από αυτά και αγνοήσουμε τα υπόλοιπα, χάνεται η ισορροπία μέσα μας. Αυτό δε σημαίνει πως σε κάθε περίοδο της ζωής μας θα «δουλεύουν» τέλεια όλοι οι τομείς. Μπορούμε να προσπαθούμε όμως για το καλύτερο κι έτσι να είμαστε περήφανοι για τον εαυτό μας.
Όσο για την επαφή που θες να έχεις με τη μητέρα σου, είναι απόλυτα φυσιολογικό! Αν η ίδια δε σε ενθαρρύνει να μοιραστείς μαζί της προσωπικές σου σκέψεις, θα είναι πιο δύσκολο για σένα να βρεις το κουράγιο να την πλησιάσεις. Εφόσον όμως τη χρειάζεσαι, διεκδίκησέ την. Με αυτό εννοώ πως όταν θα έχεις την ανάγκη να μιλήσετε, πες της ανοιχτά ότι θέλεις πολύ να συζητήσετε και να σου δώσει τη γνώμη της για κάτι. Θα μπορούσες ακόμη και να της προτείνεις να βγείτε ένα πρωινό οι δυο σας για καφέ. Θα είναι πιο εύκολο έτσι, να μιλήσετε περισσότερο σαν δύο γυναίκες, παρά ως μαμά και κόρη. Δες την γενικά ως σύμμαχο και όχι ως έναν αντίπαλο, που σου προκαλεί φόβο, δισταγμό. Αν η προσοχή της χάνεται μερικές φορές, δε νομίζω ότι το κάνει επίτηδες? Ίσως νιώθει κι εκείνη αμηχανία, επειδή δεν έχει συνηθίσει να συζητάτε, ή δεν καταλαβαίνει πόσο σημαντικό είναι για σένα το συγκεκριμένο θέμα. Πιστεύω όμως ότι μπορείτε να το ξεπεράσετε, αν επιμείνεις.
Σε κάθε περίπτωση, μπορείς να απευθυνθείς και στο Εργαστήριο Ψυχολογικής Συμβουλευτικής Φοιτητών του Πανεπιστημίου Αθηνών (210 72 77 554) για να συναντηθείς με έναν ειδικό άμεσα και δωρεάν. Περιμένουμε νέα σου!
Αθηνά Αλεξοπούλου
Διαχειρίστρια forum Συζητήσεων

ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ

ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΑΣ..ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΜΟΥ ΔΙΝΕΤΕ ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ ΤΗΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ..ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ΟΤΙ ΕΧΩ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΤΟΥ ΕΙΔΙΚΟΥ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΣΤΑΘΩ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΩ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ?ΜΟΥ ΗΡΘΕ ΚΑΠΩΣ ΒΑΡΥ.ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟ ΕΛΕΓΑ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΟ ΕΝΝΟΟΥΣΑ ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ.ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΚΙΟΛΑΣ...

Και εγώ θα σου

Και εγώ θα σου έλεγα να το συζητήσεις μαζί τους... αλλά από την άλλη αν δε καταλαβαίνουν 3 είναι οι λύσεις..
Ή επαναστατείς... (τις περισσότερες φορές δε χρειάζονται λογια αλλά πράξεις)
Ή περιμένεις να τελειώσεις τη σχολή σου βρίσκεις δουλειά και κάνεις αυτό που θέλεις...
Ή τα κάνεις και τα δυο...

Τώρα ανάλογα με το τι χαρακτήρας είσαι κινήσε...
Πάντως ότι ανατροπές έγιναν στον κόσμο σίγουρα δεν έγιναν με τη συζήτηση...

Maria maraki μόνο εσύ

Maria maraki μόνο εσύ ξέρεις αν παίρνεις από το forum την υποστήριξη που χρειάζεσαι. Το τηλέφωνο του Εργαστηρίου στο έδωσα ακριβώς επειδή ανέφερες ότι σκεφτόσουν έντονα να πας σε έναν ειδικό, αλλά σε σταματούσε το θέμα των οικονομικών. Δεν ήθελα να σε κάνω να νιώσεις άβολα... Σίγουρα η προσωπική επαφή είναι ανεκτίμητη, γιατί προσφέρει βαθύτερη επικοινωνία από την απλή ανταλλαγή μηνυμάτων, αλλά δεν πιστεύω ότι μόνο με έναν ειδικό θα μπορέσεις να σταθείς στα πόδια σου. Η δύναμη γι'αυτό βρίσκεται μέσα σου. Χρειάζεται να την εμπιστευτείς για να τα καταφέρεις. Η δική σου προσωπική προσπάθεια απαιτείται πάντα, για ό,τι θέλεις να πετύχεις, όποιον κι αν έχεις δίπλα σου να σε στηρίζει, ψυχολόγο ή όχι. Επομένως το βασικό πρόσωπο σε αυτόν τον "αγώνα" απόκτησης αυτοπεποίθησης είσαι εσύ η ίδια! Το forum είναι απλώς μία από τις επιλογές που έχεις στη διάθεσή σου για να λάβεις μία επιπλέον καθοδήγηση, δεν είναι η μόνη...

Αθηνά Αλεξοπούλου
Διαχειρίστρια forum Συζητήσεων

ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ

ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΚΥΡΙΑ Α.Α. ΑΠΛΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΤΟ ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΩ..ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΖΗΤΑΩ ΑΠΟ ΕΣΑΣ ΠΛΕΟΝ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ!ΤΟ ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΟ ΓΕΝΙΚΟ ΚΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ ΑΛΛΑ...ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΜΕ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΘΑ ΝΙΩΣΩ ΠΙΟ ΑΝΕΤΑ, ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΩ ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΠΑΡΑΠΕΡΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ?ΣΕ ΤΙ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΩ?ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ?ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΙΚΡΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΜΟΥ..

Καλησπέρα! Δεν

Καλησπέρα!
Δεν πειράζει, μην το σκέφτεσαι...
Τι ενέργειες πρέπει να κάνεις για να νιώσεις πιο άνετα...χμμ...Πρώτα απ'όλα να μου μιλάς στον ενικό!:-)
Η κατάκτηση της αυτοπεποίθησης θέλει δρόμο, δε δημιουργείται από τη μια στιγμή στην άλλη. Χτίζεται, όμως, κάθε στιγμή! Δηλαδή, με κάθε σου σκέψη και πράξη, μπορείς να γίνεσαι όλα και πιο σίγουρη για τον εαυτό σου, ή το αντίθετο. Κατ'αρχάς βάλε ένα Χ στο παρελθόν και πες στον εαυτό σου: «Τώρα κάνουμε νέα αρχή. Ό,τι έγινε, έγινε!» Αντιμετώπισε την κάθε μέρα, σαν την πρώτη της υπόλοιπης ζωής σου. Ξύπνα το πρωί, φτιάξε ένα πλάνο στο μυαλό σου για το τι περίπου θα κάνεις και σκέψου ότι θα περάσεις καλά!

Με τους γονείς σου, όταν νιώθεις πως οι απαιτήσεις τους είναι παράλογες, υπερβολικές ή άδικες, πες το εκείνη τη στιγμή. Μην αποθηκεύεις μέσα σου παράπονα και θυμό. Να είσαι ειλικρινής μαζί τους και με τον εαυτό σου. Μπορεί χθες να βγήκες βόλτα και σήμερα να βαριέσαι να κάνεις μία συγκεκριμένη δουλειά...Άλλο το ένα, άλλο το άλλο! Δεν πρέπει να υπάρχουν συναλλαγές μέσα σε μία οικογένεια (π.χ. χθες σε αφήσαμε να βγεις, άρα πρέπει σήμερα να κάνεις αυτό κι αν δεν το κάνεις, τότε κακώς που βγήκες). Υποτίθεται πως βοηθάμε ο ένας τον άλλον, επειδή δεν είναι δίκαιο, σε ένα σπίτι που κατοικούν 3 άτομα, να «τρέχει» μόνο ο ένας. Όχι επειδή περιμένουμε μετά συγκεκριμένο αντάλλαγμα. Αυτό να το επισημάνεις με απλά λόγια όταν χρειαστεί και να υπερασπιστείς τον εαυτό σου. Όσον αφορά τη σχέση που θέλεις να έχεις με τη μητέρα σου, σου είχα κάνει κάποιες προτάσεις σε προηγούμενη απάντησή μου... Ποια είναι η γνώμη σου;

Με τα παιδιά στη σχολή, είχες αναφέρει, ότι έχετε κάπως τυπικές σχέσεις και θα ήθελες να κάνετε περισσότερο παρέα, αλλά περιορίζεστε σε ένα «Γεια! Τι κάνεις;». Όταν λοιπόν συναντάς κάποιον από αυτούς μίλα περισσότερο. Δείξε ότι σου αρέσει η παρέα του. Π.χ. στην ερώτηση «τι κάνεις;», μη μένεις μόνο σε ένα τυπικό «καλά», αλλά μπορείς να πεις: Ήμουν στο τάδε μάθημα και τώρα... Έχεις πάει ποτέ;...Μ'αρέσει/Δε μ'αρέσει αυτό γιατί... Εσύ τι έχεις δηλώσει;... Πώς σου φαίνεται;... Τι θα κάνεις μετά; κ.λπ. κ.λπ. Να είσαι ο εαυτός σου! Είναι πολύ πιο εύκολο από το να προσπαθείς να είσαι κάποια άλλη, να μιλάς δηλαδή με τρόπο που πιθανόν να άρεσε περισσότερο στους άλλους. Δεν μπορείς να είσαι ποτέ σίγουρη για το τι σκέφτονται για σένα. Γι'αυτό μην εγκλωβίζεσαι σε «τύπους». Το τι σκέφτεται ο οποιοσδήποτε για σένα είναι δικό του θέμα, όπως και το τι σκέφτεσαι εσύ για εκείνους. Καλύτερα να σε συμπαθούν για ό,τι είσαι, παρά για ό,τι νομίζουν πως είσαι. Θα νιώθεις πιο απελευθερωμένη και θα βρεις και άτομα που σου ταιριάζουν. Ειλικρίνεια λοιπόν και με τα νέα άτομα που γνωρίζεις! Ως εξάσκηση, για να μην μπλοκάρεις στις κοινωνικές σου επαφές από σκέψεις όπως: Πώς να σταθώ τώρα; Τι να πω; κ.λπ... δοκίμασε κάθε φορά που βγαίνεις στο δρόμο να στρέφεις την προσοχή σου σε οτιδήποτε άλλο εκτός από σένα! Στον ουρανό, στα αυτοκίνητα, στον κόσμο που περνάει, σε κάποιο τραγούδι που θα λες από μέσα σου... Όταν μιλάς σε κάποιον, επίσης, να τον κοιτάς στα μάτια! Σιγά, σιγά θ'αρχίσεις να νιώθεις πιο σίγουρη. Α!Και κάτι ακόμα! Θα μπορούσες να εμπλουτίσεις τη ζωή σου με ένα χόμπυ που θα σε γεμίζει και στο οποίο θα αξιοποιείς τις ικανότητες και τα ταλέντα σου! Σε αυτό το κομμάτι υπάρχουν πολλές επιλογές...

Αθηνά Αλεξοπούλου
Διαχειρίστρια forum Συζητήσεων

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ.ΚΑΠΟΙΕΣ ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΕΙΧΑ ΕΦΑΡΜΟΣΕΙ ΑΠΟ ΠΑΛΙΑ ΑΛΛΑ ΜΕΤΑ ΠΑΛΙ ΕΧΑΝΑ ΤΗΝ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΓΚΑΤΕΛΕΙΠΑ...ΚΥΡΙΩΣ ΜΕ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΑΝ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑ ΠΑΡΕΑ ΚΑΙ ΜΟΥ ΦΕΡΟΝΤΑΝ ΟΧΙ ΚΑΛΑ.ΘΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΩ ΝΑ ΤΙΣ ΕΦΑΡΜΟΣΩ ΞΑΝΑ ΜΕ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ...Α!ΚΑΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΑΥΤΑ ΤΩΡΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΤΥΧΕ ΜΕΣΩ ΚΟΙΝΩΝ ΦΙΛΩΝ ΝΑ ΒΓΟΥΜΕ ΜΑΛΙΣΤΑ 2 ΦΟΡΕΣ..ΟΛΑ ΚΑΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΩ ..ΜΑΣ ΜΙΛΑΝΕ ΜΑΣ ΜΙΛΑΝΕ ΕΥΓΕΝΙΚΑ ΟΤΑΝ ΜΑΣ ΜΙΛΑΝΕ ..ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΩ..ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΜΩΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΖΗΤΗΣΑΝ ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ ΝΑ ΞΑΝΑΒΓΟΥΜΕ ΜΕ ΧΑΛΑΣΕ ΛΙΓΟ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΩ..ΕΔΕΙΞΑΝ ΟΤΙ Η ΠΑΡΕΑ ΜΑΣ ΤΟΥΣ ΑΡΕΣΕ..ΓΙΑΤΙ ΛΟΙΠΟΝ ΔΕΝ ΖΗΤΗΣΑΝ ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ ΝΑ ΞΑΝΑΒΓΟΥΜΕ?ΜΠΟΡΕΙ ΒΕΒΑΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΠΟΙΟΥΝΤΑΝ...ΔΕΝ ΞΕΡΩ...ΠΟΙΑ ΛΟΙΠΟΝ ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΟΨΗ ΣΑΣ?(Ή ΜΑΛΛΟΝ Η ΑΠΟΨΗ ΣΟΥ)

Οι δυσκολίες

Οι δυσκολίες μες στο πρόγραμμα είναι... Μπορεί να προσπαθείς και κάποια στιγμή κάτι να πηγαίνει στραβά. Δε σημαίνει ότι δεν άξιζε η προσπάθεια ή ότι πρέπει να τα παρατήσεις. Απ'όλες τις εμπειρίες μπορούμε να μάθουμε. Όταν λοιπόν κάτι δε γίνεται όπως αναμενόταν, ψάξε να βρεις τι φταίει. Αλλά, προσοχή, μη φτάσεις στο σημείο να κατηγορείς για ό,τι στραβό γίνεται, τον εαυτό σου. Δεν εξαρτώνται όλα από σένα! Τώρα, σχετικά με αυτό το περιστατικό που αναφέρεις...κατά τη γνώμη μου άδικα ανησυχείς. Δεν είναι απαραίτητο πως όταν γνωρίσουμε κάποιον και τον συμπαθήσουμε, πρέπει να ζητήσουμε το τηλέφωνό του. Ίσως...αν δεν υπάρχει άλλη περίπτωση να τον ξαναδούμε. Στην περίπτωσή σας, όμως, βγήκατε μέσω κοινών φίλων, άρα υπάρχει ήδη ένας σύνδεσμος μεταξύ σας. Αν εσύ πέρασες καλά μαζί τους, τότε το πιθανότερο είναι ότι κι εκείνοι χάρηκαν την παρέα σου. Διαφορετικά θα υπήρχε κάτι στην ατμόσφαιρα που θα το καταλάβαινες...
Λες πως όταν σας μιλούσαν, ήταν ευγενικοί μαζί σας. Εσύ, έκανες την κίνηση να τους μιλήσεις πρώτη; Να ανοίξεις ένα θέμα συζήτησης, ή να κάνεις μία ερώτηση σε κάποιον; Ρωτάω, γιατί συνήθως αν η προσπάθεια για επικοινωνία είναι μονόπλευρη, μπορεί ο άλλος να δυσκολευτεί να μας πλησιάσει και να νιώθει κάπως αμήχανα απέναντί μας. Αυτό θα μπορούσε να είναι άλλη μία εξήγηση για τη μη ανταλλαγή τηλεφώνων...

Aθηνά Αλεξοπούλου
Διαχειρίστρια forum Συζητήσεων