Ζηλεια υπερβολικη...

καλησπερα σας σε ολους...γραφω τισ ανησυχιεσ μ σε μια σχεση που εχω μηπωσ μπορεσετε να με συμβουλευσετε υστερα απο πολλεσ συζητησεισ με δικουσ μ...θελω κ τη δικη σασ γνωμη..ειχα μια σχεση 4χρονια,οπου υπηρχαν τσακωμοι κ απο πλευρασ μ κ απο εκεινον..ειμαι 19 κ αυτοσ 23.ταιριαζαμε ομω πολλοι.ωσπου χωρισαμε μετα απο εναν τσακωμο για ενα μηνα περιπου.τα ξαναβρηκαμε τωρα ομωσ κ ειπαμε να ξεκινησουμε απ την αρχη χωρισ τα ιδια λαθη του παρελθοντοσ.ο θ δικαιωματα δεν μ χε δωσει ποτε,ουτε τον βλεπω να ψαχνεται,μ αρεσει κ το αρεσω,εχω ομωσ κ ειδικα παλια κολληματα...αν παει στο φιλο του καμια φορα,νομιζω δεν θελει να με δει,ενω ξερω οτι ειναι παραλογο,κ δεν πρεπει να πιεζουμε τον αλλον,οσο ελευθερο αφηνεισ καποιον τοσο σε θελει...αλλα ανησυχω συνεχεια..καποιεσ φορεσ ηρεμω...δεν θελω να κανω τισ ιδιεσ ζηλιεσ με παλια,γιατι ειναι κ κουραστικο αλλα γιατι δειχνω κ λιγη στα ματιαα του,σα να μην εχω εμπιστοσυνη κ αυτοπεποιθεση...ειμαι θετικη σ αυτη τη νεα σχεση,κ ολα καλα πανε,αλλα ανησυχω,ειδικα ενα μηνα που μασταν χωρια ανησυχω μηπωσ αλλαξε...τον βλεπω καλυτερον κ στισ αποωεισ το κ λεω δεν υπαρχει λογοσ ανησυχιασ,αλλα....κολαω...ο θ παει σ ενα κεντρο ''ανοιχτο πνευματικο'' κ χει κανει φιλουσ απο εκει...κ μια φιλη..πριν χωρισουμε μ την ειχε αναφερει κ μαλιστα να τη γνωρισω,ειναι καπου στα 28-30.ενα μηνα χωρια ανησυχω...τι φιλη ειναι αυτη ...κολητη?δεν μ δειχνει κατι τετοιο ολα νορμαλ ειναι,αλλα.....παντα εχω ενα αλλα...οκ να χει κ φιλη..λεω ομωσ εγω..τι θελει να χει πολλεσ?η αμα τον βλεπω τωρα να ετοιμαζεται,λεω γτ φτειαχνεται θελει καποια να εντυπωσιασει?ξερω οτι ολα αυτα ειναι λαθοσ...γτ το πατηαιω ομωσ?το μυαλο μ φταιει?επικεντρωνομαι μονο στα ασχημα?...κ παλι λεω δεν θα το ξανακανω...γτ ειναι χαζα ολα αυτα που σκεφτομαι ..το παιδι με θελει,ισα ισα αυτοσ εκανε κινηση να τα ωρουμε κ αγαπιομαστε πολυ...ο ιδιοσ δεν ζηλευει πολυ κ τον βλεπω πολυ ηρεμο...με ανησυχει μεχρι κ αυτο..συνεχεια βασανιζω το μυαλο μου με διαφορεσ σχεσεισ..ο ιδιοσ μ πε να μαστε ωραιο κ φυσιολογικο ζευγαρι να κανουμε πραγματα για τον εαυτο μασ...δικιο εχει...αλλα λεω ''τι δλδ δεν θελει να μαστε μαζι συνεχεια?'' η καμια φορα μ λεει να κανουμε τον αλλον να μασ λειπει κ να τραβαμε το ενδιαφερον του...ανησυχω πολυ...αν εχει αλλαξει..αν προσπατηει να βρει κατι αλλο..δεν ξερω..αν θελει αλλα πραγματα.κ τωρα που ξεκινησαμε μαζι εδω κ μια εβδομαδα εχω κανει καποιεσ σκηνεσ,παιρναμε πολυ καλα κ ειμαστε δεμενοι,βεβαια πιστευω οτι το χασαμε λιγο με το χωρισμο κ πωσ θελει προσπαθεια γιατι υπαρχει λιγο αμηχανια κ ενα συναισθημα οτι ειμαστε ξενοι,δεν ξερω ,για μενα τουλαχιστον,νομιζω ετσι με βλεπει,ο ιδιοσ μ λεει να ηρεμησω κ ολα θα πανε καλα σιγα σιγα,δεν εχω παραπονο,αλλα κατι με πιανει ωρεσ ωρεσ που νιωθω οτι με νικαει κ τσαντιζομαι περισσοτερο.με 2-3ασχημα πραγματα ,ζηλειας μου,πιστευω οτι τον απομακρυνα λιγο,για παραδειγμα σημερα ειμασταν που μασταν μαζι θα πηγαινε στο πνευματικο κεντρο γτ ειχε ομαδα κ ντυθηκε πληθηκε ,κρανοσ δεν φορεσε κ το μαλλι το χε φτειαξει.κ λεω γτ θελει ν αρεσει σε καμια απο κει?δεν ξερω,νομιζω εγω ειμαι λαθοσ,κ οσο το σκεφτομαι τοσο χειροτερα τα κανω...εγω ολα νορμαλ ειναι,κ γω ετοιμαζομαι κ αυτοσ για τον ευατο μασ,τπτ δεν ειναι κακο,εγω κολαω ομωσ...του λεγα γτ αυτο γτ εκεινο γτ τ αλλο,κ ο ιδιοσ μ πε να κοιταει ο καθενασ τη δουλεια του,με πειραξε ,γτ μ το πε,ενω εχει ενα δικιο,για απλα πραγματα..ειναι ομωσ απλα?...πρεπει να το σταματησω αυτο,ηδη νιωθω πωσ εκανα καποια λαθη ακομη κ τωρα που πα να μην...δεν θ αλλαξει ποτε αυτο?η δικια σασ γνωμη ποια ειναι?εχει αλλαξει οντωσ,μ αρεσουν κ οι αποψεισ του κ πωσ αντιμετωπιζει τα πραγματα,αλλα οταν μ λεει να κοιταμε τον εαυτο μασ,ο καθενασ οπωσ ειναι κ αν μασ αρεσει γτ γι αυτο ειμαστε μαζι του,δεν ξερω αλλα εγω ανησυχω...οτι κ αν πει καθομαι ολη μερα κ το αναλυω γτ το πε κ πωσ κ τι εννοουσε...σασ ευχαριστω πολυ για την προσοχη σας...

Κaramelenia σε

Κaramelenia σε χαιρετάμε και ζητάμε συγνώμη για τη καθυστερημένη απάντηση!
Φαίνεται ότι κάνεις προσπάθειες να αναλύσεις όχι μόνο τη συμπεριφορά του αγοριού σου, αλλά και τη δική σου...Όταν χρησιμοποιείς τη λογική βλέπεις ότι πράγματα που αρχικά σε ανησυχούσαν, δεν είναι τόσο τρομερά τελικά (όπως το ότι υποστηρίζει να ασχολείται ο καθένας σας με διάφορα πράγματα που τον ευχαριστούν, ή το ότι φροντίζει την εμφάνισή του πριν βγει έξω, όπως κι εσύ...), βάζεις όμως την αμφιβολία μπροστά: Κι αν κάνω λάθος; Κι αν δεν είναι έτσι όπως φαίνεται;
Αναφέρεις πως προβληματίζεσαι μήπως το διάστημα που ήσασταν χώρια έχει αλλάξει... Έχεις παρατηρήσει κάποιες θετικές αλλαγές όσον αφορά τις απόψεις του, με τις οποίες απ'ό,τι καταλαβαίνω συμφωνείς, τουλάχιστον ως ένα βαθμό, αλλά οι ίδιες αυτές απόψεις σε κάνουν να πιστεύεις μήπως ακολουθήσει και αλλαγή των συναισθημάτων απέναντί σου...σωστά;
Οι φόβοι σου όμως στηρίζονται σε δικές σου υποθέσεις, γιατί η συμπεριφορά του δείχνει, όπως μας λες, ότι νοιάζεται για σένα. Όχι μόνο προσπάθησε να τα ξαναβρείτε, αλλά καταλαβαίνοντας τις ανησυχίες σου, σε ενθαρρύνει να ηρεμήσεις και μάλιστα να πιστέψεις ότι είστε μαζί επειδή θέλετε ο ένας τον άλλον γι'αυτό που είναι. Είναι φυσιολογικό να αλλάζουν κάποια στοιχεία του χαρακτήρα μας και του τρόπου που σκεφτόμαστε μεγαλώνοντας. Κατά συνέπεια και η σχέση μας με τους άλλους εξελίσσεται. Πώς θα ήταν δυνατόν μία σχέση να διατηρηθεί, αν παρέμενε στάσιμη, ενώ οι άνθρωποι αλλάζουν...ωριμάζουν; Έχω την αίσθηση ότι το αγόρι σου το έχει καταλάβει αυτό, γι'αυτό και σου ζητάει να κάνετε πράγματα για να τραβάτε το ενδιαφέρον ο ένας του άλλου, αλλά και για να φροντίζετε τον εαυτό σας...Είναι ένας τρόπος ανανέωσης της σχέσης σας, ώστε να πάτε μπροστά και να μην οδηγηθείτε στη ρουτίνα και δε σημαίνει ότι "ψάχνει" για κάτι άλλο. Αν ίσχυε αυτό, τότε γιατί να είναι μαζί σου;
Θα μπορούσες κι εσύ να ασχοληθείς με κάτι που σου ταιριάζει και σε "γεμίζει", ώστε να ανακαλύψεις τον εαυτό σου πέρα από τα όρια της σχέσης σας. Με άλλα λόγια, να περνάς και μόνη σου καλά;-) Δε χρειάζεται να είμαστε συνέχεια με το σύντροφό μας για να του αποδείξουμε ότι τον αγαπάμε. Ούτε είναι απαραίτητο να περιστρέφονται όλες μας οι σκέψεις γύρω από το τι κάνει τώρα, ή γιατί είπε ό,τι είπε. Πιστεύω ότι χρειάζεται να στηριχθείς περισσότερο στα πόδια σου, ώστε να μην εξαρτάται η εμπιστοσύνη στον εαυτό σου τόσο πολύ από το τι θα κάνει το αγόρι σου. Δοκίμασε να κάνεις κάτι καινούριο, βρες ένα χόμπυ που να σε ευχαριστεί... Τέλος, θα έλεγα να προσπαθήσεις όταν η ζήλεια "τρυπάει" στο μυαλό σου να μην αντιδράς αμέσως, αλλά να αφήνεις λίγο χρόνο να σκεφτείς λογικά κατά πόσο δικαιολογείται η ανησυχία σου ή είναι υπερβολική. Περιμένουμε τις απόψεις σου!

Αθηνά Αλεξοπούλου
Διαχειρίστρια forum Συζητήσεων

Ποτέ ως τώρα

Ποτέ ως τώρα δεν είχα παραδεχτεί ότι ζηλεύω.. Είχα ζηλέψει μικρότερη και αυτό που έκανα ήταν να χτυπήσω τον εαυτό μου ακριβώς στη ζήλεια1γα παράδειγμα ζήλευα μια κοπέλα που σύμφωνα με πολλούς τα είχε όλα. πολύ κόσμος τη ζήλευε, όμως εμένα δε μου άρεσε αυτό. Οπότε αποφάσισα κάθε φορά που ακούω αρνητικό σχόλιο να τη δικαιολογώ αντί να τη συκοφαντώ.. Όταν άκουγα για παράδειγμα πω πω σιγά το κορμί, έχει λίπος στην κοιλιά, άρχισα να τονίζω όλα τα θετικά της και πως κανένας δε θα πρόσεχε το λίπος στην κοιλιά της. Αυτό το σύστημα απέδωσε πολύ, σπουδαία νίκη αν σκεφτούμε πως ήμουν έφηβη τότε! Ως σήμερα δε ζήλευα ή δεν το παραδεχόμουν, ώσπου ο τωρινός μου σύντροφος μου έβγαλε στην επιφάνεια όλες μου τις ανασφάλειες και ζήλειες. Η συμπεριφορά μου είναι ακόμα και σήμερα σαν απροσάρμοστου παιδιού. Βλέπω πόσο ελεύθερος είναι και ενώ μου αρέσει να νιώθω το ίδιο, θέλω τον ίδιο καθηλωμένο στα πόδια μου να με περιμένει να γυρίσω όταν το θυμηθώ. Τι εγωισμός Θεέ μου! Αλλά αυτό δεν εντείνει τη ζήλεια? Έχω ξεπεράσει την "καλή" ζήλεια και τώρα πλέον δημιουργώ προβλήματα στη σχέση μου. Θέλω να τα ξεπεράσω όλα. Το θέμα που με δυσκολεύει και μου ξύπνησε συναισθήματα ζήλειας είναι ότι έμαθα πολλές λεπτομέρειες για την παλιά ερωτική του ζωή. Μέγα λάθος που όμως δεν αλλάζει πλέον. Πρέπει να ζήσω με αυτό, εφόσον είναι επιλογή μου λλά να βάλω τη ζήλεια στη θέση της γιατί εμένα ταλαιπωρώ. Εγώ δεν είμαι ευτυχισμένη, δημιουργώ προβλήματα στη σχέση μου και ό, τι λάμπει γύρω μου πάω και το χρωματίζω μαύρο...Σκέφτηκα να επισκεφτώ και ψυχολόγο, που ίσως βοηθήσει, όμως μέχρι τότε θα κάνω και δουλεία μόνη μου. Ανακάλυψα και παραδέχτηκα πολύ πρόσφατα ότι ζηλεύω και μόλις τις τελευταίες μέρες συνειδητοποιώ το πόσο έντονα!Ακόμα και σήμερα καταλαβαίνω ότι η ζήλεια είναι ο βασικός παράγοντας που έχω πιάσει τέλμα. Και σήμερα δηλώνων ότι έχασα γιατί άφησα τη φαντασία μου να οργιάσει και να κάνω μια μικρή σκηνή ζηλοτυπίας που δεν είχε καμία σχέση με την πραγματικότητα. Σημαντικό θεωρώ να αναφέρω πως ποτέ σε κάποια σχέση μου δε ζήλευα, αν και είχα εισπράξει ζήλεια. Δεν ξέρω, ίσως η έλλειψη ζήλειας του τωρινού μου συντρόφου δημιούργησαν δική μου. Ως τώρα μου έλεγαν φίλες μου ότι ζήλευαν και τους έλεγα πως η ζήλεια είναι ανωριμότητα και τις λυπόμουν που ένιωθαν έτσι. Δεν είχα φανταστεί πως ήμουν σε χειρότερο επίπεδο γιατί όχι μόνο ζήλευα, όχι μόνο το έπνιγα, όχι μόνο δεν το ΠΑΡΑΔΕΧΟΜΟΥΝ, αλλά το έπαιζα και κουλ!!! Αυτό ήταν το στυλ μου ως τώρα. Λυπάμαι που το λέω και λυπάμαι που αισθάνομαι έτσι αλλά ναι! ΖΗΛΕΥΩ ΖΗΛΕΥΩ ΖΗΛΕΥΩ...Αποφασίζω όμως να σταματήσω. Για εμένα και κανέναν άλλο. Δεν ξέρω πόσο χρόνο θα μου πάρει όμως θα γίνω και πάλι άνετη και θα καταπολεμήσω την ακράδαντη ζήλεια μου που δημιουργεί σε εμένα και τη σχέση μου μοναχά προβλήματα. Συναισθήματα είναι που χρειάζονται χαλιναγώγηση...Την προσωπική μου ιστορία στην έγραψα για να δεις ότι και οι δύο έχουμε συνειδητοποιήσει ότι ζηλέυουμε. Δεν είναι αρκετό όμως. Ακόμα κι αν μας πονάει οι σ΄θντροφοι μας μπορεί να είναι περαστικοί από τη ζωή μας. Τώρα όμως είναι εδώ, εμάς διάλεξαν και μαζί μας θέλουν να προσπαθήσουν. Τα λέω και τα ακούω κι εγώ! Αλλά τι κι αν πάει "γαμπρός" στο πολιτιστικό σε όλους αρέσει να αρέσουν και σε εμάς, αυτό δε σημαίνει ότι γουστάρει άλλη και στην τελική αν γουστάρει κάποια στιγμή θα στο πει, θα το μάθεις. Τώρα όμως είναι μαζί σου, εσένα κοιτάει, σε εσένα μιλάςι, με ε΄σενα κάνει έρωτα κτλ. Αν υπαρξει άλλη, θα το δεισ, μη σκεφτεσαι αν και αν κ αν. Θα είσαΙ δυστυχισμένη. Κι εσύ κι αυτός. Και στην τελική σαμποτάρουμε τις ίδιες μας τις σχέσεις, αν φοβόμαστε τόσο ότι θα τελειώσουν. Και αν το πιστεύουμε τόσο πολύ ναι στο τέλος θα γίνει, αλλά εμεις θα το καταφερουμε. Και στην τελική, αν τελειώσουν τι θα γίνει??Θα πονέσουμε, θα μαραζώσουμε, θα κλαψουμε, θα θα θα ...και στο τέλος θα σηκωθούμε πάλι στα πόδια μας. Όλα πρέπει να τα έχουμε στο μυαλό μας άλλα όχι μόνο τα αρνητικά. Θα ζήσουμε ελεύθερες και χωρίς άγχη. Οκ ξεκίνα με κάτι απλό.1) Σκέψου ότι ναι όντως τα έχει με κάποια ή φλερτάρει από το πολιτιστικό.2)Είσαι σίγουρη ότι ισχύει γι'αυτό?-φυσικά και όχι! 3)θα πρέπει συνεχώς να κάνεις αυτές τις σκέψεις? Ή είναι κακό να φλερτάρει ή να αρέσει?Μπορείς να τον κλείσεις στην τσέπη σου να μηντ ον κοιτάει άλλη?κι αν το έκανες θα σου άρεσε το ίδιο ή θα έχανες το ενδιαφέρον σου?-μήπως αυτός τελικά θα έμενε κ στην τσέπη σου και μόνος? Και ακόμα μην ξεχνάς ότι σου αρέσει γι'αυτό που είναι. Αν έκαναν όλα αυτά τα παράλογα που τους ζητάμε στο λέω με βεβαιότητα θα χάναμε κάθε ενδιαφέρον.4)όπως ήδη ανέφερα οκ αν σε απατάει, αργά ή γράγορα ή θα το μάθεις ή θα στο πει ή θα χωρίσετε, εσύ γιατί να κάθεσε να σκέφτεσαι συνεχώς τα αν κ αν, χωρίς να έχει δείξει καν δείγματα??
Πιστεύω να σε βοήθησα λίγο.Η ζήλεια είναι καταραμένο συναίσθημα. Είναι πολύ δύσκολο να την λεπεράσουμε, όμως σε αυτό είμαστε μόνες κ εξαρτάται από εμας. Την επόμενη φορά που θα πάει στον φίλο του αντί να σκεφτείς ότι σε ξεχνάει, γιατί δε σκέφτεσαι ότι μιλάει και για εσένα κι ότι σε σκέφτηκε τουλάχιστον 15 φορές την ώρα που πέρασε. Αντί να γκρινιάξεις πρότεινε του από μόνη σου μια μέρα να πάει στο φίλο του!Θα έχεις κάνει την αρχή!!!

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ Κ ΤΙΣ 2 ΣΑΣ...ΝΑΙ ΕΧΩ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΠΩΣ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ Κ Η ΖΗΛΕΙΑ Μ,Κ ΘΕΛΩ Κ ΓΩ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΑΥΤΟ,ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΩ ΕΓΩ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ,ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ Κ ΛΙΓΟ ΔΥΣΚΟΛΟ.ΘΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΩ ΟΜΩΣ..ΚΑΜΙΑ ΦΟΡΑ ΖΗΛΕΥΩ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ,ΔΕΝ ΦΕΥΓΕΙ ΑΠ ΤΟ ΜΥΑΛΟ Μ,Κ ΑΝΤΙΔΡΩ ΑΣΧΗΜΑ,Κ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΜΕΡΕΣ ΤΟ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ Κ ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΩ ΛΟΓΟ ΝΑ ΖΗΛΕΨΩ.ΟΜΩΣ ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΑΜΑΤΑ,ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΦΕΥΓΟΥΝ..ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΗΝ ΥΠΟΜΟΝΗ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΑΜΑ Μ ΕΝΟΧΛΗΣΕΙ ΚΑΤΙ,ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΠΩ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΩΡΑ ΑΛΛΙΩΣ ΘΑ ΣΚΑΣΩ...ΜΑ ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΩ...Κ ΠΑΛΙ ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ..

Κάτι ακόμα!!που ελπίζω να δεις!!

Το θέμα καραμελένια δεν είναι να μη νιώθουμε. Όλοι είμαστε άνθρωποι και ξεφεύγουμε, αλλά την επόμενη φορά που θα ζηλέψεις σκέψου: ΑΞΙΖΕΙ?? Σε εμένα ΈΧΕΙ ΑΡΧΊΣΕΙ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΊ. Επίσης σκέψου κάτι ακόμα!Σκέψου ότι δεν είναι ο "one". Σκέψου ότι είναι κάποιος περαστικός στη ζωή σου. Εσύ όμως θα είσαι πάντα σε αυτή, αφού είσαι η Πρωταγωνίστρια. Αν αυτό το άτομο, καλό ή κακό δε σε κάνει να νιώθεις όμορφα τότε ίσως πρέπει να το ξανασκεφτείς. Σίγουρα να κάνεις υπομονή αλλά αν σου κάνει κακό αυτή η σχέση ίσως φταίει κι αυτός κάπου κι όχι μόνο εσύ. Μπορεί με κάποιον άλλο να είσαι τρομερά κουλ. Όμως εφόσον είσαι με αυτόν που έχεις επιλέξει, χαλάρωσε και σκέψου ότι δεν είναι αυτός η ζωή σου. ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ. Αλλά όλα γίνονται για κάποιο λόγο!