Ερωτική Απογοήτευση

Πριν από 4 περίπου μήνες αποφάσισα να επιστρέψω στο πανεπιστήμιο για να κάνω ένα δεύτερο μεταπτυχιακό. Η αλήθεια είναι οτι δεν το χρειαζόμουν είχα ήδη ένα που μου εξασφάλισε μια ικανοποιητική εργασία. Αλλά το είδα ως διέξοδο για να κάνω φίλους, να συναναστραφώ με ανθρώπους που θα έχουν ενδεχομένως τα ίδια ενδιαφέροντα με εμένα, μιας που στη δουλειά δεν έχω περιθώρια δημιουργικότητας, και η χημεία με τους συναδέλφους απλά δεν υφίσταται. Στη πραγματικότητα όμως αυτό που περισσότερο ήθελα ήταν να ερωτευτώ. Είμαι 29 χρονών και μέχρι σήμερα η μια απογοητευση διαδέχεται την άλλη. Έχω συστηματικά εξαπατηθεί, πληγωθεί και γκρεμοτσακιστεί από κάθε σημαντική ερωτική σχέση που προσπάθησα να συνάψω στην ενήλικη ζωή μου. Προσπαθώντας να ξεφύγω από αυτή τη μιζέρια που πλάκωνε τη ψυχή μου και έτσι φόρεσα ότι καλύτερο είχα, έβαλα το πιο αστραφτερό μου χαμόγελο, και ήμουν εκεί για μια νέα αρχή. Αυτό που επιζητούσα δεν άργησε να έρθει. Έκανα σχεδόν αμέσως φίλες, και στα μάτια των αντρών συμφοιτητών μου απολάμβανα και συνεχίζω να απολαμβάνω τη πλήρη αποδοχή. Τη δέυτερη κιόλας ημέρα των μαθημάτων, ένας συμφοιτητής μου ο Τ. ήρθε και μου συστήθηκε. Οι ημέρες κυλούσαν ευχάριστα για εμένα και ο Τ. μέρα με τη μέρα έμπαινε στη καθημερινότητα μου χωρίς να μπορώ να συνειδητοποιήσω τι θα σήμαινε για εμένα. Ξεκινήσαμε να επαλήθεύουμε τα αποτελέσματα των ασκήσεων των μαθημάτων μέσω email κάθε Σαββ/κο, με δική του πρωτοβουλία, χωρίς να ανήκουμε στις ίδιες ομάδες. Τα email ήταν φιλικά και ποτέ δεν ξεφύγαμε από το θέμα, μέχρι που ήρθε εκείνο το βράδυ μετά το μάθημα. Μια παρέα συμφοιτητών θα έβγαινε για ένα ποτό, ενώ είχα πει οτι δεν θα ακολουθούσα και το ήξερε,συνέχισε να επιμένει. 2,5 μήνες μετά, ξυπνώ και κοιμάμαι σκεφτόμενη το βλέμμα του, όταν μου μιλούσε. Δεν έχω ξανανοιώσει ποτέ ξανά τόση ερωτική ένταση στο βλέμμα ενός άντρα.Τι και αν δεν πήγα για εκείνο το ποτό, ο έρωτας δεν μου χτύπησε απλώς τη πόρτα,στη κυριολεξία την ισοπέδωσε. Οι ημέρες ευφορίας που ακολουθούν για εμένα αποτυπώνονται στη συμπεριφορά μου. Τον προσκαλώ να έρθει να καθίσει κοντά μου( και εκτότε καθόμαστε πάντοτε μαζί στα έδρανα), οι ματιές που ανταλάσσουμε στα μαθήματα,η αναζήτηση του άλλου με το βλέμμα την ώρα των διαλλειμάτων, τα έστω τυπικά email που ανταλάσσουμε για τις ασκήσεις τελικά με πείθουν ότι είναι ζήτημα χρόνου να μου ζητήσει να βγούμε. Πόσο λάθος έκανα ! Ξαφνικά η συμπεριφορά του αρχίζει να αλλάζει,( συνεχίζει να κάθεται μαζί μου, συνεχίζει να με αναζητά στο χώρο, να πλησιάζει και να μου υπενθυμίζει τη παρουσία του, όταν συνομιλώ με κάποιον άλλον συμφοιτητή μου) γίνεται πιο απόμακρος. Δεν ανταλλάξαμε ποτέ πληροφορίες για τη ζώη μας, την οικογενειά μας, τα όνειρά μας. Δεν αισθάνθηκα την ανάγκη να τον ρωτήσω τίποτα. Η σιωπή μας, η ερωτική ατμόσφαιρα, τα τυχαία αγγιγματά του ήταν, αρκετά μέχρι τότε, να τροφοδοτήσουν τον έρωτα μου για εκείνον. Ενώ αποφασίσαμε να αποτελέσουμε επισήμως ομάδα εργασίας, η συμπεριφορά του απεναντί μου με έχει καταρρακώσει. Υφίσταμαι μια συστηματική υποτίμηση, οι λύσεις μου, οι απόψεις μου για το πως πρέπει να κινηθούμε ως ομάδα δεν είναι αποδεκτές, είναι δυσνόητες και τον μπερδεύουν όπως μου λέει. Η προσπάθεια του να μειώσει τη συμμετοχή μου σε κάθετι που παρουσιάζει η ομάδα είναι τόσο έντονη που πολλές φορές φέρνει σε δύσκολη θέση τους γύρω μας. Υπάρχει μια προσωπική ένταση σε κάθε μας συνομιλία, ακόμα και η σιωπή μας την ώρα του μαθήματος όταν είναι δίπλα μου είναι τρομακτική. Πραγματικά τα έχω χαμένα, έχω τόσο επηρεαστεί που η ψυχική μου ηρεμία αποτελεί παρελθόν. Χρόνικα μπορώ να οριοθετήσω τη στιγμή που νοιώθω να χάνουμε επαφή, έχει μείνει μόνος με τις φίλες μου, όταν καθυστέρησα να πάω στο μάθημα. Δεν έχω ποτέ εξομολογηθεί τίποτα σε εκείνες, αλλά η επιμονή τους για το αν έχω κάτι μαζί του ( οι περισσότεροι συμφοιτητές θεωρούν οτι είμαστε ζευγάρι) με έχει προβληματίσει. Συγκεκριμένα η "επίθεση" της μιας εκ των 3 να με ψαρέψει λέγοντας μου οτι είναι κάτι περισσότερο από προφανές οτι μου αρέσει, αλλά ο Τ. είναι στο κόσμο του, με κάνει να πιστεύω ότι έχουν συμβάλλει στο αρνητικό κλίμα. Όμως οτι και αν μπορούν να έχουν πει είτε από ζήλεια, περιέργεια, ή ενδιαφέρον κάποιας εκ των 3 για τον Τ. δεν θεωρώ ότι δικαιολογεί τη ψυχρότητα του και την αμφισβήτηση του στο προσωπό μου. Προσπαθώ να κάνω υπομονή, να μαζέψω να συναισθήματα μου που με έχουν γονατίσει, αλλά δεν τα καταφέρνω, οι εργασίες που τρέχουν εντός της ομάδας, τα email και το όνομα του είναι παντού γύρω μου. Προσπαθώ να κρατώ την ελάχιστη επαφή,για να με προστατεύσω, μα δεν με αφήνει σε ησυχία. Δέχομαι πέρα από τα ομαδικά και προσωπικά του email για το τι πρέπει να κάνω μέσα στην ομάδα,ώστε όλη μου η δουλειά να φιλτράρεται από εκείνον, και κατα συνέπεια να έχω τη μικρότερη δυνατή επαφή με τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας, με τους οποίους κατάφερε να με φέρει τελικά σε ρήξη, μοιράζοντας δουλειές σε όλους χωρίς να παίρνει την έγκριση των υπολοίπων. Νοιώθω οτι αργοσβήνω και ξαναγυρίζω στα παλιά. Η καρδιά μου για άλλη μια φορά βιάστηκε να εξιδανικεύσει. Εγώ είμαι παράφορα ερωτευμένη μαζί του και εκείνος δεν θέλει τούτε καν τη φιλία μου, τι να πω....

Τις προάλλες

Τις προάλλες βρεθήκαμε σ'ένα πολυχώρο αμέσως μετά το μάθημα για ένα event του προγράμματος. Κάποια στιγμή μέσα στο συνωστισμό για δευτερόλεπτα έχασα αυτούς που μίλαγα και ξαφνικά εμφανίστηκε μπροστά μου. Όλο το βράδυ συνειδητά κρατούσα αποστάσεις, ώστε να μην βρεθούμε στην ίδια παρέα ε! και τελικά με πέτυχε κατά πρόσωπο. Είχε προηγηθεί ένα βιντεάκι με ορισμένες καλές στιγμές του τμήματος και μια φωτογραφία μου με τη πρώτη μας νίκη ως ομάδα - ο συνδετικός μας κρίκος δηλαδή από τις πρώτες όμορφες ημέρες της γνωριμίας μας. Με το ίδιο υπέροχο βλέμμα του με κοίταξε μέσα στα μάτια και με ρώτησε αν είδα τη φωτογραφία μου - εννοείται πως την είδα, αφού έπαιξε σε video world- αν χαιρέτησα ένα αγαπημένο πρόσωπο και για τους δυο μας που είχε έρθει να μας δει και τι κάνω, πως περνώ. Για την ιστορία, 6 μήνες τον γνωρίζω και ποτέ άλλοτε δεν με είχε ρωτήσει τι κάνω. Προς στιγμή που πέρασε από το μυαλό να τον ειρωνευτώ που αποφάσισε μετά από τόσα να μου μιλήσει, μα δεν το έκανα. Σκέφτηκα πως αν αντιδρούσα με αυτόν τον τρόπο θα αποδεικνυόμουν μεγαλύτερη εγωίστρια από εκείνον. Έχω συνειδητοποιήσει πλέον πόσο δύσκολο είναι για τον χαρακτήρα που έχει να προβαίνει σε τέτοιες ενέργειες και δεν θέλησα να του πάω κόντρα. Απάντησα χαλαρά στις ερωτήσεις του, αν και νομίζω ότι τα πόδια μου έτρεμαν, δεν ρώτησα τίποτα για εκείνον.
Αυτό που επικρατούσε στην ατμόσφαιρα ήταν « δεν θέλω να είμαστε έτσι, γιατί είμαστε έτσι» δεν θέλησα να το συνεχίσω, νομίζω ότι ασυναίσθητα τον απώθησα και δεν έμαθα τι άλλο ήθελε να μου πει. Ένοιωσα προς στιγμή πως ο χρόνος σταμάτησε, σαν κάτι βίντεο κλιπ που δείχνουν δυο νέους στο κέντρο της πίστας να κοιτάζονται και όλα τα άλλα αδιάφορα περιστρέφονται γύρω τους. Ήταν απλός, ήρεμος και ευγενικός, όπως μου ακριβώς μου συστήθηκε. Ήθελα να αφεθώ στην αγκαλιά του, αλλά η φωνή της λογικής - πρόσεχε! Μπορεί να υποκρίνεται για να σε λυγίσει και να σε εκδικηθεί που τον αγνοείς - με απέτρεψε. Η εμπιστοσύνη μου έχει κλονιστεί. Όπως ξαφνικά εμφανίστηκε μπροστά μου, έτσι και χάθηκε μέσα στο συνωστισμό.
Στις επόμενες συναντήσεις στη σχολή, το ίδιο σκηνικό δεν μιλάμε, εγώ τον αποφεύγω, εκείνος έχει πάντοτε τις κεραίες του ανοιχτές και πολλές φορές έρχεται πολύ κοντά μου δήθεν τυχαία, αλλά δεν μιλάει.
Το πρόβλημα είναι ότι ενώ είχα κάπως ηρεμήσει, είχα απομακρυνθεί τελείως διαγράφοντας όλες τις πληροφορίες που είχα συγκεντρώσει για εκείνον από τον υπολογιστή μου, παίρνοντας απόφαση ότι δεν μπορεί να γίνει τίποτα μεταξύ μας μετά από όλα αυτά, που κόλλησε πάλι το μικρόβιο?..λες να?.μήπως θέλει??τι θέλει κτλ. Και δυστυχώς άνοιξε και πάλι ένας φαύλος κύκλος για εμένα. Σχεδόν όλα τα βράδια, ξυπνάω στον ύπνο μου με λυγμούς και τα πρωινά επισκέπτομαι πολύ συχνά τη τουαλέτα του γραφείου για να απομονωθώ, όταν τον φέρνω στο μυαλό μου βουρκώνω.
Υποκρίνομαι ότι όλα είναι καλά, είμαι εντάξει δεν έπαθα και τίποτα, θα βρεθεί άλλος που θα με θέλει, εξακολουθώ να είμαι η ίδια εντυπωσιακή και έξυπνη κοπέλα ??είμαι όμως ; η αλήθεια είναι ότι δεν είμαι η ίδια, κοιτάζομαι στον καθρέφτη και ειλικρινά πιστεύω ότι έχω χάσει κάτι από εμένα. Πλέον σκέφτομαι πολύ σοβαρά να του μιλήσω - κάτι που μου είχατε προτείνει να κάνω ,αλλά φοβόμουν- , εάν οι συνθήκες το ευνοήσουν. Δεν ξέρω όμως τι να του πω μετά από όλα αυτά και αν έχουν και νόημα δηλαδή. Θα ήθελα να υιοθετήσω μια σταθερή και ειλικρινή θέση χωρίς να τον τρομάξω σε περίπτωση που επαναληφτεί κάτι ανάλογο με αυτό που σας περιέγραψα παραπάνω.

a re dmst2010. eprepe pera

a re dmst2010. eprepe pera apo omada, n' alla3eis kai tis wres pou parakolou8eis ta ma8hmata sou, an ginete.

vevaia, opws eipes, mporeis na kaneis kai mia shzhthsh me ton "kinezo". to 8ema einai omws oti prwta prepei na ma8eis th "glwssa".

αχ βρε παιδί

αχ βρε παιδί μου...γιατί μπαίνεις σε αυτή τη διαδικασία; αφού ξέρεις ότι δε θα γίνει τίποτα μεταξύ σας κι έχεις δει τη συμπεριφορά σου άλλες στιγμές. Το ότι δε συμπεριφέρθηκε περίεργα ή κομπλεξικά στη συγκεκριμένη φάση δε σημαίνει ότι δε θα το κάνει άλλη στιγμή. Οκ προφανώς δε θα είναι πάντα απαίσιος. Αλλα σου έχει φερθεί άσχημα και σου έχει δείξει επανειλημμένως πώς φέρεται γενικά...Κι εξάλλου...είναι αλλού!

Μην τον σκέφτεσαι, όσο μπορείς. Και θα σου έλεγα να μην του μιλήσεις τώρα καλύτερα για να μην τα ανασκαλεύεις. Αφού αποφάσισες να τα αφήσεις πίσω σου, τήρησε την απόφασή σου και άστο. Μόνο αναστάτωση μπορεί να φέρει!

Δεν θέλω να

Δεν θέλω να είμαι σε αυτήν την κατάσταση, αλλά έχει βρει τον τρόπο να με ελέγχει, βρήκε το κουμπί που λέμε. Ημούν σχετικά καλά, δεν έχω κανένα πρόβλημα με τα παιδιά που συνεργάζομαι σήμερα και κάθε φορά εκείνος μπροστά μου. Τα μαθήματα Νικο είναι υποχρεωτικά, δεν μπορείς να τα αλλάξεις και δεν υπάρχει δεύτερο group.

Το μόνο που

Το μόνο που μπορεί να βοηθήσει πραγματικά, είναι ένας άλλος έρωτας.
Είμαι σίγουρος πως το ξέρεις κι εσύ.

Κοίτα dp η

Κοίτα dp η πρόταση σου έχει κάποια βάση, αλλά στη παρούσα φάση και έτσι όπως είμαι δεν μου φαίνεται συνετό να είμαι ερωτευμένη με άλλον και να βγαίνω με κάποιον άλλον, θα τον πλήγωνα και δεν μου φταίει στο κάτω κάτω. Αν μπορείς πρότεινε μου κάτι με τον συγκεκριμένο.

Γράφεις πως:

Γράφεις πως: "Είμαι 29 χρονών και μέχρι σήμερα η μια απογοητευση διαδέχεται την άλλη. Έχω συστηματικά εξαπατηθεί, πληγωθεί και γκρεμοτσακιστεί από κάθε σημαντική ερωτική σχέση που προσπάθησα να συνάψω στην ενήλικη ζωή μου.".
Είσαι ερωτευμένη με κάποιον που φαίνεται να δρα μονάχα μέσω προμελετημένου σχεδίου και που φαίνεται να προτιμά να σηκώσει τείχη μέσω του ανταγωνισμού και τις αντιπαράθεσης απέναντί σου απ' το να αφήσει τις αδυναμίες και τις ανασφάλειες του να φανούν - όχι στον πρώτο τυχόντα αλλά σε μια κοπέλα που ενδιαφέρεται πραγματικά γι' αυτόν και το αφήνει να φανεί όσο περισσότερο μπορεί. Άραγε, αυτή η ηρεμία και η απλότητα που είχε όταν σε πλησίασε για πρώτη φορά, να του βγήκε πηγαία;

Έχω στους κύκλους μου τέτοιους χαρακτήρες, και ακριβώς αυτοί οι τύποι είναι που εξαπατούν και πληγώνουν στις σχέσεις τους.

Έχεις κάνει ήδη πολλά, και στη φάση που είσαι φαίνεται πολύ δύσκολο να λειτουργήσεις κι εσύ μέσω σχεδίου για να τον καταλάβεις (αν αυτό ψάχνεις). Καλύτερα να του μιλήσεις, ζητώντας του ευγενικά το λόγο για τις διακυμάνσεις στη συμπεριφορά του αυτή. Δε σου εγγυώμαι σε καμία περίπτωση όμως ότι θα είναι έστω λίγο ειλικρινής και ότι δεν θα προσπαθήσει να παίξει πάλι το παιχνίδι του. (Πιθανότατα να στο πρότειναν και άλλοι προηγουμένως, γιατί δεν διάβασα όλες τις απαντήσεις.)

Η εναλλακτική, είναι η πρόταση που έγραψα στο προηγούμενο μήνυμά μου.
Εύχομαι να πάνε καλά τα πράγματα, σε ότι αποφασίσεις να κάνεις.

Edit: Κάτι ακόμα, αναρωτήσου το πόσα και ποιά κοινά είχε με προηγούμενες σχέσεις σου. Σίγουρα θα βγάλεις άκρη και με το τι πραγματικά σε τραβάει ερωτικά.

τι μαστερ ειναι

τι μαστερ ειναι αυτο? οικονομικα?

Σε ευχαριστώ dp.

Σε ευχαριστώ dp. Υπάρχουν κάποιες ομοιότητες με τους προηγούμενους, αλλά κανείς δεν ήταν έτσι μαζί μου, για αυτό και έχω τρελαθεί μαζί του. Αυτό για το προμελετημένο σχέδιο, ναι κρύβει πολλές αλήθειες. Γενικότερα δρα βάσει στρατηγικών είναι πολύ χαρακτηριστικό του γνώρισμα, τώρα που τον έχω γνωρίσει καλύτερα και έχω συνεργαστεί μαζί του.

Αχ βρε κεράσι είσαι πολύ κοντά για τον κλάδο που μου λες.

κι εγώ σου λέω

κι εγώ σου λέω άντε και καταστρώνεις σχέδιο για να ανακαλύψεις πώς σκέφτεται.
Αν όμως τελικά ανακαλύψεις ότι δεν άξιζε τον κόπο;